Muzyka włoska: 73 największe włoskie przeboje od lat 50. do dziś

0
28061
Muzyka włoska

Szalejesz za włoską muzyką?

W tym artykule znajdziesz największe włoskie przeboje od lat 50. do dziś. W moim zestawieniu zamieściłem włoskie piosenki najbardziej rozpoznawalnych w Polsce wykonawców jak Al Bano i Pupo, ale też tych mniej znanych jak Fabrizio De André i Rino Gaetano, którzy przecież byli prawdziwymi gigantami włoskiej muzyki.

Które z tych włoskich piosenek już znasz? Daj znać w komentarzu 😉


Muzyka włoska lat 50.

W latach 50., a więc okresie powojennym, we Włoszech zaczęła rozpowszechniać się telewizja, a pokłosiem tego zjawiska był Festiwal w Sanremo, który szybko stał się największym wydarzeniem muzycznym roku. Podczas Festiwalu w Sanremo, który odbywa się w lutym lub marcu, prezentowane były przeboje najbardziej znanych wykonawców, które natychmiast urastały do rangi prawdziwych hitów.

Niektóre z tych piosenek są nadal bardzo popularne, a współczesne pokolenia znają je doskonale.

1. Volare – Domenico Modugno (1958)

Volare Domenico Modugno została zaprezentowana po raz pierwszy na Festiwalu w Sanremo w 1958 r. Jest to prawdopodobnie najbardziej znana włoska piosenka wszech czasów… Pewnie podśpiewujesz ją sobie, siedząc przed ekranem, nie mam racji? 🙂

2. Papaveri e papere – Nilla Pizzi (1952)

3. Eri piccola così – Fred Buscaglione (1959)

4. Come prima – Tony Dallara (1957)

5. Come le rose – Claudio Villa (1959)

6. Casetta in Canadà – Quartetto Cetra (1957)

7. Tintarella di Luna – Mina (1959)

Mina to piosenkarka, która osiągnęła ogromny sukces we Włoszech. Wycofała się ze scen telewizyjnych ponad 20 lat temu. Decyzja ta tylko nasiliła tajemniczość Miny i zafascynowanie jej osobą.

Mina występowała w duetach ze wszystkimi największymi piosenkarzami włoskimi, od Lucia Battisti przez Giorgia Gaber, aż po Adriana Celentano, zajmując poczesne miejsce na Olimpie włoskiej muzyki.

8. Il tuo bacio è come un rock – Adriano Celentano (1959)

9. Arrivederci Roma – Claudio Villa (1955)

10. Guarda che Luna – Fred Buscaglione (1959)

Muzyka włoska lat 60.

Lata 60. były przełomową dekadą dla muzyki włoskiej. To wtedy na scenę wyszli wielcy bardowie, którzy mieli odwagę zarówno zmierzyć się z ważnymi tematami społecznymi, niekiedy niewygodnymi, jak i mówić o miłości i na tematy bardziej frywolne.

Tak rozpoczyna się istotny we włoskiej muzyce rozłam: na artystów, którzy jeżdżą na Festiwal w Sanremo i na tych, którzy kategorycznie odmawiają uczestnictwa w muzycznym kiermaszu. Pierwsi poruszali tematy lżejsze, drudzy zaś, zaangażowani w tematy polityczne i społeczne, wpływali na świadomość publiczności i ucieleśniali nowe wartości lat 60. – antymieszczańskie i rewolucyjne.

A oto wybór najważniejszych przebojów włoskich lat 60.

11. Fatti mandare dalla mamma – Gianni Morandi (1962)

12. Sapore di sale – Gino Paoli (1963)

13. Acqua azzurra acqua chiara – Lucio Battisti (1969)

14. Mi sono innamorato di te – Luigi Tenco (1962)

To nasłynniejsza włoska piosenka Luigiego Tenco. Artysta został znaleziony martwy w swoim pokoju hotelowym w nocy 27 stycznia 1967 r., w czasie trwania Festiwalu w Sanremo. Oficjalna wersja rozpowszechniona przez ówczesne media głosiła, że Tenco popełnił samobójstwo i zostawił ten bilecik w swoim pokoju:

« Kochałem włoską publiczność i poświęciłem jej bezużytecznie pięć lat mojego życia. Robię to nie dlatego, że jestem zmęczony życiem (a wręcz przeciwnie), ale jako akt protestu przeciwko publiczności, która posyła Io tu e le rose do finału i przeciwko komisji, która wybiera La rivoluzione. Mam nadzieję, że przyda się, żeby wyjaśnić komuś pewne idee. Ciao. Luigi. »

15. Il mondo – Jimmy Fontana (1965)

16. Io ho in mente te – Equipe 84 (1966)

17. Saint Tropez Twist – Peppino Di Capri (1962)

18. Cuore Matto – Little Tony (1967)

Little Tony charakteryzował się zdecydowanie zabawnym wizerunkiem. Był włoską odpowiedzią na Elvisa Presleya, z puklem czarnych włosów zlepionych żelem, małpującą słynnego amerykańskiego gwiazdora. We Włoszech w tych latach praktyka naśladowania artystów amerykańskich, zarówno w kwestii muzyki, jak i wyglądu, była powszechna. Wygląda na to, że ta strategia gwarantowała wielki sukces 🙂

19. La guerra di Piero – Fabrizio De André (1964)

W 1966 wychodzi “Tutto Fabrizio De André”, debiutancki album tego młodego genueńskiego piosenkarza i autora tekstów (po włosku cantautore), który znajdzie się wśród największych artystów w całej historii włoskiej muzyki.

Faber (bo tak brzmiał jego pseudonim) w swoich albumach jest w stanie mówić o wszystkim, od miłości do polityki, od religii po sens życia, w sposób wybitnie inteligentny i emocjonalny.

Jest anarchistą, rewolucjonistą, który pochodzi z mieszczańskiej rodziny i jednocześnie przeczy jej wartościom. Bohaterami jego piosenek są często ci ostatni: biedacy, nieudacznicy, prostytutki, osoby, do których życie odwróciło się plecami.

Fabrizio zdołał mówić o tym wszystkim z ludzką litością, głębią duszy i wstrząsającą wrażliwością. Piosenki De André nie zawsze są łatwe do zrozumienia, ale jeśli zdecydujesz się ich posłuchać i zgłębić ich znajomość, niewątpliwie wzbogaci to twoje życie.

20. Nessuno mi può giudicare – Caterina Caselli (1966)

Muzyka włoska lat 70.

Lata 70. to eksplozja włoskiej piosenki autorskiej, która osiągnęła tak wielki sukces, że do dziś jest niezwykle aktualna. Nareszcie Włochy są w stanie zaproponować publiczności piosenkę oryginalną, prawdziwą, głęboką i związaną z tematami bliższymi rzeczywistości kraju.

21. Sereno è – Drupi (1974)

22. Gelato al cioccolato – Pupo (1979)

23. Buonanotte Fiorellino – Francesco De Gregori (1975)

Francesco De Gregori to książę włoskiej muzyki. Piosenkarz i autor tekstów obdarzony inteligencją i wrażliwością, zdolny do wypowiadania się z lekkością na tematy trudne i skłaniające do refleksji.

De Gregori wyznacza ściężkę zjawisku, które możemy nazwać “Szkołą Rzymską” (“Scuola Romana”) piosenki autorskiej. Rzym, od lat 70., stanowił najważniejszy ośrodek muzyki włoskiej, z którego wywodzi się większość sławnych artystów.

24. Pensiero Stupendo – Patty Pravo (1978)

25. Gianna – Rino Gaetano (1978)

Ten występ Rino Gaetano miał miejsce na Festiwalu w Sanremo w 1978 r., kiedy Rino osiągnął niesłychaną popularność w całym kraju.

Rino Gaetano był artystą niewygodnym, który budził sensację w zafałszowanym społeczeństwie Włoch lat 70. Nierzadko uciekał się do ironii i sarkazmu, by rzucać oskarżenia na polityków tamtych czasów. Na tym występie został odebrany jako swego rodzaju pajac, który nabijał się z Festiwalu i który, niestety, pozostawał niezrozumiany przez większość odbiorców.

Śmierć Rino Gaetano miała miejsce w 1980, w wyniku wypadku drogowego po występie.  Zanim zmarł rano, 5 rzymskich szpitali odmówiło mu przyjęcia.

Do dziś śmierć Rino pozostaje sprawą nierozwikłaną: czy był to wypadek czy też zabójstwo zaaranżowane przez ówczesne włoskie loże masońskie?

Chyba nigdy się tego nie dowiemy…

26. Il Triangolo – Renato Zero (1978)

27. Pensiero – Pooh (1971)

28. Ti Amo – Umberto Tozzi (1979)

Bardzo znana jest także wersja tej piosenki wykonana razem z Moniką Bellucci. Znajdziesz ją tu.

29. Figli Delle Stelle – Alan Sorrenti (1977)

30. Questo piccolo grande amore – Claudio Baglioni (1972)

Muzyka włoska lat 80.

Lata 80. to okres bardzo nierówny, zarówno dla włoskiej muzyki, jak i ogólnie całego społeczeństwa. Dla Włoch był to czas maksymalnego dobrobytu pod względem ekonomicznym i społecznym, a produkcja muzyczna osiągnęła wtedy najwyższy poziom.

Mam nadzieję, że zdołałem dokonać rzetelnego wyboru najlepszych przebojów włoskich tej dekady. Warto nadmienić, że wielką nowością w muzyce lat 80. było to, że wraz z narodzinami MTV, piosenkom zaczynały towarzyszyć teledyski, które urosły do rangi wyjątkowych filmów krótkometrażowych.

31. L’Italiano – Toto cutugno (1983)

32. Felicità – Al Bano e Romina Power (1982)

Założę się, że Al Bano jest tym włoskim piosenkarzem, do którego żywisz największy sentyment, prawda?

Ten występ z byłą żoną, Rominą Power przeszedł do historii jako jeden z najradośniejszych i najzabawniejszych duetów, jakie kiedykolwiek zrealizowano. Al Bano pochodzi z Apulii i ma opinię piosenkarza, który otworzył drogę do sławy innym artystom z południowych Włoch.

Jakie znasz inne piosenki Al Bano? Podziel się w komentarzu 😉

33. Sarà perché ti amo – Ricchi e Poveri (1981)

34. Vamos a La Playa – Righeira (1983)

35. Boys – Sabrina (1987)

36. Amore disperato – Nada (1983)

37. Vita Spericolata – Vasco Rossi (1983)

Możliwe, że go nie znasz (albo znasz go słabo), ale mogę cię zapewnić, że Vasco Rossi jest absolutnie najbardziej znanym piosenkarzem i autorem tekstów we Włoszech.

Vasco przywiózł do Włoch rocka. A ludzie go uwielbiają. Wszyscy we Włoszech znają na pamięć piosenki Vasco Rossiego i wszyscy (albo prawie wszyscy) byli na jego koncercie.

Vasco to adrenalina, to pasja, to szaleństwo, to seks!

Vasco Rossi = Rock Italiano

38. Centro di gravità permanente – Franco Battiato (1981)

Innym istotnym w historii włoskiej muzyki piosenkarzem jest Franco Battiato. Warto zapamiętać jego nazwisko, gdyż artysta ten niewątpliwie wniósł powiew świeżości do piosenki włoskiej lat 80.

Battiato zrewolucjonizował muzykę włoską dzięki użyciu instrumentów cyfrowych, jak syntezator czy perkusja elektroniczna, a także dzięki filozoficznym tekstom piosenek.

Jest ojcem włoskiego pop-rocka psychodelicznego.

39. Caruso – Lucio Dalla (1986)

40. A me me piace ‘o blues – Pino Daniele (1980)

Pino!

Pino to Neapol. Jego muzyka jest magią… Pino Daniele zdołał w zdumiewający sposób zmieszać ze sobą blues, jazz, rock i muzykę neapolitańską.

Efektem jest unikalny i niepowtarzalny mix, który zagwarantował temu piosenkarzowi współpracę ze wszystkimi największymi artystami włoskimi i międzynarodowymi. Pozostanie na zawsze w sercach i pamięci Włochów 🙂

41. Vagabondo – Nomadi (1986)

42. Una notte speciale – Alice (1982)

Muzyka włoska lat 90.

Lata 90. były okresem przejściowym w muzyce włoskiej, w którym jednak nastąpiła eksplozja piosenkarzy popowych i rockowych najwyższego kalibru.

43. Tornerò – I Santo California (1992)

44. Vivo per lei – Andrea Bocelli e Giorgia (1995)

45. Certe Notti – Ligabue (1992)

Ligabue jest, wraz z Vasco Rossim, najwybitniejszym przedstawicielem włoskiej muzyki popowo-rockowej. Liga swój sukces zawdzięcza przede wszystkim tekstom swoich piosenek, które opowiadały o życiu codziennym nastolatków zamieszkujących prowincjonalne włoskie miasteczka.

Niekiedy doświadczenia życiowe na prowincji różnią się od tych nabytych w dużych miastach, a Luciano Ligabue potrafił w mistrzowski sposób opowiadać o nich i o emocjach z nimi związanych.

46. Notte prima degli esami – Antonello Venditti (1992)

47. Più bella cosa – Eros Ramazzotti (1997)

48. La solitudine – Laura Pausini (1993)

49. Bella – Jovanotti (1997)

Krach! Lorenzo Jovanotti to najbardziej szalony i pełen energii artysta lat 90. To on jest odpowiedzialny za przywiezienie po raz pierwszy rapu do Włoch i efektem tego był… sukces!

W tekstach jego piosenek tętni życie, energia i radość, ale nie oznacza to, że pozbawione są one emocjonalności i refleksyjności. Jovanotti jest jednym z królów muzyki włoskiej i do dziś jest na fali, zdolny przyciągać tłumy fanów na stadiony i zarażać wszystkich swoją energią.

50. La terra dei cachi – Elio e le storie tese (1996)

51. Meravigliosa creatura – Gianna Nannini

52. Per colpa di chi – Zucchero (1995)

53. Gli anni – 883 (1995)

54. La crisi – Bluvertigo (1999)

Powyższa piosenka Bluvertigo jest w tym zestawieniu bardzo istotna. Dlaczego?

Stanowi kolejny krok naprzód w muzyce włoskiej: ten w kierunku muzyki alternatywnej (która później od 2011 r. kulminowała wraz z zespołem I Cani).

Bluvertigo byli pierwszą grupą indie w historii włoskiej piosenki. Udowodnili, że możliwe jest zaproponowanie brzmienia innego niż to znane z muzyki popowej i zostali docenieni w całej Europie, nie tylko we Włoszech.

To przykład eksperymentu włoskiego rocka alternatywnego, który zyskał wielką popularność. Grupa rozpadła się kilka lat później z powodu egocentrycznej i autodestrukcyjnej osobowości lidera zespołu, Morgana.

Muzyka włoska lat 2000

Lata 2000 włoskiej muzyce to przede wszystkim dwa główne nurty: rap i pop, brzmieniowo zorientowany mocno na brytyjską odmianę tego gatunku.

A oto najważniejsi przedstawiciele 🙂

55. Lascia che io sia – Nek (2005)

56. Domani smetto – Articolo 31 (2002)

57. Perdono – Tiziano Ferro (2001)

58. Nuvole e lenzuola – Negramaro (2006)

59. Luce – Elisa (2001)

60. Vieni a ballare in Puglia – Caparezza (2008)

Caparezza jest artystą bardzo ironiczny i o nieco lekceważącym stosunku do rzeczywistości. Jego muzyka to delikatny mix rapu i popu, któremu zawdzięcza pozycję jednego z największych piosenkarzy swojego pokolenia.

Ten utwór to akurat przykład jego sympatycznej współpracy z Al Bano 😀

61. Il timido ubriaco – Max Gazzè

62. Tranne te – Fabri Fibra (2010)

63. Marmellata #25 – Cesare Cremonini (2005)

Cesare Cremonini jest wykonawcą, który bardzo dobrze pokazuje to, co nazwałem we wstępie zorientowanie na brytyjski pop.

Brzmienia charakterystyczne dla grup takich jak Oasis są wyraźne w jego muzyce i zapewniły mu szczególne miejsce (po doświadczeniach z zespołem Lunapop) wśród najważniejszych włoskich artystów nowego tysiąclecia.

Cesare w dalszym ciągu wydaje albumy i do dziś jest postrzegany jako jeden z najinteligentniejszych i najbardziej utalentowanych piosenkarzy.

Muzyka włoska współczesna

Co dziś oferuje włoska muzyka?

Przede wszystkim dla przeciwne gatunki: indie i trap 😉

64. Mi sono rotto il cazzo – Lo stato sociale (2012)

65. Grande amore – Il Volo (2015)

66. Andiamo a comandare – Rovazzi (2016)

67. Riccione – Thegiornalisti (2017)

68. La musica non c’è – Coez (2017)

69. Senza pagare – Fedez & J-Ax (2017)

70. Happy Days – Ghali (2017)

71. Cosa mi manchi a fare – Calcutta (2016)

72. Pellaria – Carl Brave x Franco 126 (2017)

73. Rockstar – Sfera Ebbasta (2018)




Autor: Lorenzo Venanzi

Tłumaczenie: Apolonia Filonik

Muzyka włoska: 73 największe włoskie przeboje od lat 50. do dziś
vote 4.9 (8 total)

SHARE
Jestem sommelierem, mam 29 lat i mieszkam w Umbrii. Uwielbiam muzykę i podróże. Jak tylko jest to możliwe, chętnie przyjeżdżam do Polski.